Οι One way band ζωντανά στο Malt n Jazz - Θεσσαλονίκη, την Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011 μετά τις 22:00.
Σε ένα πάρτυ διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο, σας υποδεχόμαστε στο Malt n' Jazz. Αυτή τη παρασκευή, πάντα με αποκριάτικο Mood και σας παρουσιάζουμε τη πρώτη μας προσωπική δουλειά! Μη το χάσετε!
Οι Uriah Heep ζωντανά στο Block 33 - Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 13 Μαρτίου 2011.
Με παρακαταθήκη ένα τεράστιο πλούτο τραγουδιών, σαράντα ολόκληρα χρόνια καριέρας και ανεξάντλητη ενέργεια, οι πατέρες του progressive rock, Uriah Heep επιστρέφουν για δύο βραδιές στην Θεσσαλονίκη και στον πολυχώρο πολιτισμού Block 33. Ξεκίνησαν την καριέρα τους με το όνομα Spice και η Spicy, με χαρά τους υποδέχεται στην Ελλάδα! Έχουν κυκλοφορήσει 21 studio albums, αμέτρητες Νο 1 επιτυχίες στην Ευρώπη, ενώ 5 από τα άλμπουμ τους μπήκαν στο αμερικανικό top 40.
Το όνομά τους προήλθε από έναν χαρακτήρα του κλασσικού μυθιστορήματος του Charles Dickens, "David Copperfiled". Το συγκρότημα έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου με αρκετές αλλαγές στη σύνθεση του αλλά με βασική κινητήρια δύναμη τον Mick Box που έχει αναγνωρισθεί ως βιρτουόζος της ηλεκτρικής κιθάρας ένας από τους καλύτερους στον κόσμο.
"Easy Livin", "The Magician's Birthday", "Sweet Freedom", "Gypsy", "The Wizard", "Lady in Black" και πολλά άλλα κλασσικά αριστουργήματα αλλά και νέα τραγούδια των Uriah Heep θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε από κοντά.
Οι Uriah Heep έχουν πουλήσει πάνω από 30 εκατομμύρια άλμπουμ ενώ 5 από αυτά είχαν εισχωρήσει στο US Top 40. Έχουν δώσει συναυλίες σε περισσότερες από 48 χώρες ενώ αποτελούν ένα τεχνικά εκπληκτικό heavy rock συγκρότημα το οποίο διάλεξε να συνεχίσει το μουσικό του μονοπάτι αν και είχε να αντιμετωπίσει δυσάρεστες καταστάσεις όπως περισσότερες από 20 αλλαγές μελών και δύο θανάτους.
Ο David Byron (b.David Garrick, 29 January 1947, Epping, Essex, England, d. 28 February 1985, Reading, Berkshire, England;φωνητικά) σχημάτισε το γκρουπ μαζί με τον Mick Box (b. 9 June 1947, Walthamstow, London, England; lead κιθάρα, φωνητικά).
Οι δυο τους είχαν ενώσει τις δυνάμεις του και παλιότερα στους Stalkers στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Μετά τη διάλυση του γκρουπ σχημάτισαν τους Spice μαζί με τους Paul Newton (b. Andover, Hampshire, England; μπάσο) και Alex Napier (b.Glasgow Scotland; ντραμς), και ηχογράφησαν το single "What About The Music"/"In Love' για την United Artists Records. Οι Spice έγιναν Uriah Heep (δανείστηκαν το όνομα από τον χαρακτήρα της νουβέλας «David Copperfield» του Charles Dickens), με την προσθήκη του Ken Hensley (b. 24 August 1945, London, England; Κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά). Ο Hensley, ως ταλαντούχος μουσικός, είχε στο παρελθόν παίξει κιθάρα με τους Kit And The Saracens και το soul group Jimmy Brown Sound.
Πριν εκπροσωπήσει τους Uriah Heep ο έμπειρος μάνατζερ Gerry Bron,ο Hensley είχε παίξει με τον Mick Taylor (ο οποίος έγινε αργότερα μέλος των Rolling Stones) στους Gods. Στη θέση του ντράμερ βρέθηκε αρχικά το πρώην μέλος των Spice, Alex Napier, τον οποίο ακολούθησε αμέσως μετά ο Nigel "Ollie' Olsson. Η εύρεση ενός μόνιμου ντράμερ ήταν ένα βασικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε το γκρουπ τα πρώτα του χρόνια. Το ντεμπούτο τους, Very 'eavy ... Very "umble, το 1970, ήταν μία απλοποιημένη μουσική δίοδος από την electric folk σε έναν πιο ευθύ και σκληρό ήχο. Πολλοί ντράμερ πέρασαν από οντισιόν ώσπου τελικά η θέση δόθηκε στον Keith Baker (ex-Bakerloo), ο οποίος αφού ηχογράφησε το Salisbury αποφάσισε ότι το πλάνο της περιοδείας ήταν πολύ δύσκολο για εκείνον. Αντικαταστάτθηκε από τον Ian Clarke (ex Cressida). Το 1971 το line-up άλλαξε πάλι όταν ο Lee Kerslake, αντικατέστησε τον Clarke.
Ως το 1971 ο Gerry Bron είχε δημιουρήσει την Bronze Records και το ντεμπούτο τους στο label ‘Look At Yourself’,αποτέλεσε την πρώτη τους είσοδο στα βρετανικά charts όταν τον Νοέμβριο κατέλαβε τη θέση 39. Ο Mark Clarke, αντικατέστησε τον Paul Newton στο μπάσο μόλις για τρεις μήνες πριν λάβει τα ηνία ο Gary Thain. Η σταθερότητα του νέου line-up ώθησε την μπάντα στην πιο επιτυχημένη της περίοδο για την δεκαετία του ‘70. Το συγκρότημα ηχογράφησε πέντε άλμπουμ ξεκινώντας με το Demons and Wizards, το πρώτο που εισχώρησε στα US charts. Το 1975 ζητήθηκε από τον Thain να εγκαταλείψει την μπάντα, ο οποίος πέθανε αργότερα από υπερβολική δόση ηρωίνης.
Ο John Wetton,πρώην μέλος των King Crimson, έγινε ο νέος μπασίστας του συγκροτήματος τον Μαρτιο του 1975 εως το 1976, ενώ την ίδια χρονιά ο Byron εγκατέλειψε το συγκρότημα. Ο νέος μπασίστας του γκρουπ ήταν ο Trevor Bolder.
Η θέση του τραγουδιστή είδε αλλαγές στα τέλη της δεκαετίας του 70 και στις αρχές της δεκαετίας του ‘80.Ο Hensley εγκατέλειψε το γκρουπ αφήνοντας τον Mick Box να βρει μια λύση. Ακολούθησε μια περίοδος ανακατατάξεων που έδωσε πνοή στους νέους Uriah Heep με τα εξής μέλη: Box, Kerslake, John Sinclair (keyboards), Bob Daisley (bass) και Peter Goalby (vocals).
Ο Daisley εγκατέλειψε το γκρουπ το 1983 μετά την κυκλοφορία του Head First και αντικαταστάθηκε από τον Bolder. Η Bronze Records κατέρρευσε το 1984 και το συγκρότημα υπέγραψε συμβόλαιο με την Portrait Records στη Μ. Βρετανία. Tο 1987 αποτέλεσαν το πρώτο δυτικό heavy metal γκρουπ που έπαιξε στην Μόσχα σε περισσότερους από 180,000 ανθρώπους. Ακολούθησαν περαιτέρω αλλαγές με τις προσθήκες των Bernie Shaw (b. Canada; φωνητικά,) και Phil Lanzon (keyboards). Η κυκλοφορία Sea Of Light του συγκροτήματος το 1995 χάρισε μία ακόμη δόση του μελωδικού ροκ που ήταν σήμα κατατεθέν της μουσικής ταυτότητας των Uriah Heep, διατηρώντας τον πήχη ψηλά. Τρία χρόνια αργότερα κυκλοφόρησαν το Sonic Origami.
Το 2008 οι Uriah Heep κυκλοφόρησαν το πρώτο τους studio άλμπουμ ύστερα από 10 χρόνια. Το ‘Wake The Sleeper’ σημάδεψε την έναρξη μιας νέας δημιουργικής περιόδου, αφού μετέφερε τον κλασικό ήχο του γκρουπ στο μέλλον.
Αυτό είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας χωρίς τον Lee Kerslake, ο οποίος αναγκάστηκε δυστυχώς να εγκαταλείψει το συγκρότημα λόγω προβλήματος υγείας. Τη θέση του πήρε ο Russell Gilbrook.
Οι Uriah Heep πλεόν γιορτάζουν πάνω από 40 χρόνια πορείας και με αφορμή την επέτειο αυτή κυκλοφόρησαν το ‘Celebration’.
Trey McIntyre Project, χορός στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το Σάββατο 19 Μαρτίου 2011 μετά τις 21:00.
Από Beatles και Beck, μέχρι Σοπέν, Μπετόβεν, κάντρι και τζαζ οδηγούν τα βήματα του πρωτοποριακού σχήματος μοντέρνου χορού «TreyMcIntyreProject», που έρχεται στη Θεσσαλονίκη για μια εμφάνιση το Σάββατο 19 Μαρτίου, στις 21.00, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης(Μ1 – Κεντρική Αίθουσα). Μετρώντας μόλις πέντε χρόνια δράσης και υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του TreyMcIntyre -ανακηρύχθηκε ένας από τους «25 to Watch» (καλλιτέχνες που αξίζει να τους παρακολουθήσει κανείς) από το περιοδικό «Dance Magazine» το 2001- κέρδισαν κοινό και κριτικούς.
Ως παράλληλες δράσεις της παράστασης έχουν προγραμματιστεί δρώμενα στην πόλη (18/03, στο κατάστημαPublic- Στοά Χιρς) και ανοιχτό εργαστήρι για σπουδαστές χορού που έχουν εισιτήριο της παράστασης (20/03, Μ2 - Φουαγιέ).
Στο Α’ Μέρος της βραδιάς το Σάββατο 19 Μαρτίου θα παρουσιαστούν τα «MaMaison»(Σε μουσική Preservation Hall Jazz Band and Sister Gertrude Morgan) και «Serious» (σε μουσική Henry Cowell) και το Β΄Μέρος θα συνεχιστεί με το «WildSweetLove» (σε μουσική The Zombies, Felix Mendelssohn, The Partridge Family, Lou Reed, Jose Alfredo Jimenez, Roberta Flack, Queen). Και τα τρία σε χορογραφία του καλλιτεχνικού διευθυντής του σχήματος , τουTreyMcIntyre.
Σχετικά με τη φιλοσοφία του σχήματος ο TreyMcIntyre έχει δηλώσει: «Στόχος μας είναι να χρησιμοποιήσουμε την έμφυτη ομορφιά του μπαλέτου για να δημιουργήσουμε χορογραφίες που θα μεταβιβάζουν αυθεντικά και καθαρά το συναίσθημα και τη χάρη του ταξιδιού της ζωής, ενώ ταυτόχρονα θα μυήσουν τα ακροατήρια στην εμπειρία του χορού». Στην παράσταση χορεύουν οι Chanel DaSilva, Lauren Edson, Dylan G-Bowley, Ilana Goldman, Jason Hartley, Brett Perry, Annali Rose, John Michael Schert και Ashley Werhun. Τα κοστούμια είναι των Jeanne Button, Sandra Woodall και The Bisou ενώ οι μάσκες του Michael Curry και ο φωτισμοί του Travis C. Richardson.
TREYMcINTYREPROJECT
Για τη «δροσερή και πρωτοποριακή τους χορογραφία» έγραφε η κριτική της «The Washington Post» για την παράσταση-ντεμπούτο των «TreyMcIntyreProject» τον Ιούλιο του 2005, στην εθνική ορχηστική σκηνή ως θερινός περιοδεύων θίασος, στο διεθνές φεστιβάλ χορού «The Vail International Dance Festival».
Ο θίασος συνέχισε ανεβάζοντας παραστάσεις σε μερικές από τις μεγαλύτερου κύρους θερινές εκδηλώσεις των Η.Π.Α, όπου περιλαμβάνονται τα Jacob’ s Pillow και Wolf Trap National Park for the Performing Arts, παρουσιάζοντας πρεμιέρες έργων που δημιουργήθηκαν κατά τις θερινές διαμονές στο White Oak Plantation. Υπό την καθοδήγηση του μοναδικού στο να διακρίνει τις μουσικές δομές Trey McIntyre, το ρεπερτόριο του «TreyMcIntyreProject» εκτείνεται από τη μουσική ροκ ( ADayInTheLife, σε μουσική των Beatles, και HighLonesome σε μουσική Beck) και την κλασική μουσική (TheBlueBoy σε μουσική Μπετόβεν, serious και Henry Cowell, TenPinEpisodes σε μουσική Frédéric Chopin), μέχρι την τζαζ (MaMaison καθώς κι ένα νέο κομμάτι καρπός της συνεργασίας, το 2011, με το Preservation Hall Jazz Band), τις επιλογές της ιστορικής μουσικής κάντρι (GoOut) και τη φολκ (LeatherwingBat σε μουσική Peter, Paul and Mary).
Με την επιτυχία των θερινών περιοδειών αλλά και η ζήτηση εθνικών και διεθνών περιοδειών, οι «TreyMcIntyreProject» εγκαινίασαν το 2008 - 09 την πρώτη τους χρονιά ως θίασος πλήρους απασχόλησης. Ξεκίνησε μια περιοδεία που περιλάμβανε 25 πόλεις στις Η.Π.Α. και στο εξωτερικό, με σημείο εκκίνησης τη νέα τους βάση, την πόλη Μπόιζι (Boise) του Αϊντάχο. Ο θίασος είχε την υποστήριξη οργανισμών όπως The MAP Fund, National Endowment for the Arts, M.J. Murdock Charitable Trust και National Dance Project.
Τον Αύγουστο του 2009, οι «Trey McIntyre Project» εγκαινίασαν τη δεύτερη χρονιά τους, 2009-10, με την πρεμιέρα του έργου-παραγγελία «TheSunRoad» στο Wolf Trap. Ήταν ένας ύμνος στον απέραντο και πολυπρόσωπο Εθνικό Δρυμό του Glacier, και αποτέλεσε κομμάτι της σειράς τους «Face of America», η οποία συγκέντρωσε τις πλέον ενθουσιώδεις κριτικές. Από εκεί, οι «TreyMcIntyreProject» ξεκίνησαν μια νέα περιοδεία σε περισσότερες από 25 πόλεις σε όλες τις Η.Π.Α., παρουσιάζοντας τα έργα του Trey McIntyre σε πόλεις όπως οι Όστιν, Χιούστον, Βοστόνη και Σιάτλ. Ο θίασος προσέλκυσε την προσοχή του οργανισμού υποτροφιών Engaging Dance Audiences της Dance/USA που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Doris Duke Charitable Foundation, για τις πρωτοποριακές μεθόδους που εφαρμόζει σε κοινότητες των Η.Π.Α.. Το 2010 Milwaukee Residency, για παράδειγμα, συγκέντρωσε πολλούς από τους καλλιτεχνικούς θεσμούς της πόλης σε ένα εργαστήρι εμβάθυνσης δυο εβδομάδων.
Το τρίτο έτος (2010-11) ο θίασος θα περιοδεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον κόσμο. Ο Trey McIntyre θα δημιουργήσει ένα νέο έργο με πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Jaialdi, στο Μπόιζι, που λαμβάνει χώρα κάθε πέντε χρόνια. Ο θίασος θα συνεχίσει με εμφάνιση στο Jacob’s Pillow πραγματοποιώντας την τέταρτη συμμετοχή του μέσα σε έξι χρόνια. Στις αρχές 2011, ο McIntyre θα ξεκινήσει ακόμη μια πολυαναμενόμενη συνεργασία με το Preservation Hall Jazz Band με στόχο τη δημιουργία ενός νέου έργου που θα συμπληρώσει τον καρπό της πρώτης συνεργασίας του 2008, MaMaison.
TREYMcINTYRE
Ο TreyMcIntyre είναι ένας από τους πλέον περιζήτητους χορογράφους, σήμερα. Γεννήθηκε στο Γουιτσιτά του Κάνσας, σπούδασε στη Σχολή Τεχνών της Βόρειας Καρολίνας και στην Ακαδημία Μπαλέτου του Χιούστον. Το 1989, ο McIntyre προσελήφθη στο Μπαλέτο του Χιούστον ως μαθητευόμενος χορογράφος. Επρόκειτο για μια θέση που δημιουργήθηκε ειδικά για εκείνον από τον καλλιτεχνικό διευθυντή Ben Stevenson και το 1995 προήχθη σε συνεργαζόμενο χορογράφο. Έκτοτε, ο McIntyre δημιούργησε ένα σύνολο περισσότερων από 80 έργα για θιάσους όπως οι Stuttgart Ballet, American Ballet Theatre, Hubbard Street Dance Chicago, New York City Ballet, Ballet de Santiago (Χιλή) και το Trey McIntyre Project. Ο Trey υπηρέτησε ως μόνιμος χορογράφος των Oregon Ballet Theatre, Ballet Memphis και The Washington Ballet.
Έχει λάβει πολλές υποτροφίες και βραβεία, συμπεριλαμβανομένων δυο χορογραφικών υποτροφιών από το National Endowment for the Arts, ένα βραβείο Choo-San Goh για τη Χορογραφία, ανακηρύχθηκε ένας από τους «25 to Watch» (καλλιτέχνες που αξίζει να τους παρακολουθήσει κανείς) από το περιοδικό «Dance Magazine» το 2001, ένας από τους «Πλέον περιζήτητους εργένηδες» του 2003, από το περιοδικό «People Magazine» και το 2008 ένας από τους «Tastemakers», από το «Out Magazine». Το Δεκέμβριο του 2009, οι «Los Angeles Times» είπαν στον κόσμο να «παρακολουθεί τον Trey McIntyre, που δημιουργεί εξαιρετικά έργα» στην επιθεώρησή τους για το χορό στον εικοστό πρώτο αιώνα. Ο McIntyre καθιέρωσε το θίασό του, Trey McIntyre Project, τον οποίο η κριτική υποδέχθηκε με επαίνους. Πρόκειται για ένα θίασο που του επιτρέπει να συνεχίζει τις καλλιτεχνικές και δημιουργικές του σχέσεις με μια επιλεγμένη ομάδα χορευτών υψηλού βεληνεκούς. Το καλοκαίρι του 2008, το Trey McIntyre Project ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως θιάσου που ανεβάζει παραστάσεις όλο το χρόνο, από την πόλη Μπόιζι του Αϊντάχο.
Εισιτήρια προπωλούνται από τα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής και από τα εκδοτήρια της Πλατείας Αριστοτέλους έναντι 50, 40, 30 και 20€ ενώ τα μαθητικά – φοιτητικά στοιχίζουν 15€
Ένα απρόβλεπτο και ιδιοφυές άλμπουμ με την δημιουργική σφραγίδα της Αλέξιας, είναι το τριπλό cd “Re-bE”. Η Αλέξια, πειραματική και ανήσυχη, με το νέο της πολυποίκιλο δίσκο μας ξεναγεί στον περίτεχνα ατμοσφαιρικό της κόσμο, προκαλώντας σπάνια και έντονα συναισθήματα με την εκλεκτή φωνή της.
Το “Re-bE” είναι ένας από τους μοναδικά εξαιρετικούς δίσκους που κυκλοφορούν, οπού ξετυλίγεται το συνθετικό και εκτελεστικό ταλέντο της Αλέξιας. Συνθέσεις υψηλής αισθητικής, γεμάτες αστείρευτη φαντασία, ερμηνείες άκρως σαγηνευτικές, με θέρμη κι αισθαντικότητα, ουσιαστικός πειραματισμός με σοφία και πείρα, σε συνεργασία με σύγχρονους και ακριβολόγους μουσικούς.
Με το άλμπουμ αυτό, η Αλέξια, ως δημιουργός και εκτελέστρια, ως παραγωγός και απόλυτη κυρίαρχος της δουλειάς της, χαράζει βήματα προς καινούριες κατευθύνσεις μέσα από την μουσική και θέτει νέα υψηλά στάνταρντς στα δεδομένα της δισκογραφίας.
Η παραγωγή του άλμπουμ ξεκίνησε το 2000 και όπως λέει η ίδια:
"Το “Re – bE” είναι για μένα ένας πολύ ιδιωτικός και ταυτόχρονα ένας πολύ ανοιχτός διάλογος με τον εαυτό μου. Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του, το “Re – bE”, έφερε κοντά πάρα πολλούς ταλαντούχους ανθρώπους. Ελπίζουμε μέσω της μουσικής του να σας μεταφέρουμε όλη αυτή την αγάπη και καλοσύνη που μοιραστήκαμε.
Σίγουρα η έκπληξη είναι μεγάλη για τον ακροατή του Re – bE. Πρόκειται για ένα ηχητικό κομψοτέχνημα, μεγαλειώδες και απροσδόκητο, με ουσιώδης συνθετική άποψη, άρτια παραγωγή και καλό γούστο.
Η Αλέξια, με τεράστια πείρα και ωριμότητα, διευρύνει το μουσικό της άνοιγμα και αφηγείται τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τα βιώματα της μέσα από τα τραγούδια, χαρίζοντάς ερμηνείες γεμάτες συναίσθημα και μεγάλη ευελιξία, φανερώνοντας έτσι, το σύγχρονο της πρόσωπο. Έτσι, μας καλεί να αφεθούμε στην μυστικιστική μαγεία του Re-bE και στις ιδιαίτερες ιδέες που υπηρετεί.
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο, στη Βουλγαρία, στη Μπρατισλάβα, στο Μανχάταν, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Συμμετέχει η Συμφωνική Ορχήστρα της Μπρατισλάβας.
“Ηλεκτρισμός”, “Time/Love me”, “Raices volantes”, “My tango”, “You and I”, “This is our life”, ”Famagusta”, “Letter to the unborn”, “Η ώρα που περνά”, “The street I live”, “Sand or wind” είναι μόνο μερικά χαρακτηριστικά κομμάτια ενός σημαντικού έργου, του “Re-bE”, που πιστεύουμε πως θα αγγίξουν κάθε ακροατή.
Το άλμπουμ κυκλοφορεί από την Performance Street σε πρωτότυπη συσκευασία και συνοδεύεται από ένα επιμελημένο ένθετο booklet 208 σελίδων.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε www.alexiamusic.comhttp://www.alexiafanclub.tk/ και www.rebe.com (πληροφορίες από το δελτίου τύπου της ΑΛΕΞΙΑ)
Πέντε τυχεροί θα κερδίσουν από ένα άλμπουμ με το νέο 3πλο CD της Αλέξιας "Re-bE" σε μία προσφορά του kerdiseto.blogspot.com Προθεσμία για συμμετοχή: μέχρι και 13 Μαρτίου 2011 Για να λάβετε μέρος:
Κάνετε Like (εάν δεν είστε ήδη fan) τησελίδα KERDISETO στο Facebook εδώ και Like στη φώτο του διαγωνισμού την οποία μπορείτε να βρείτε εδώ (τα σχόλια είναι προαιρετικά αλλά θα μας άρεσαν)
Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα συμμετοχής
Αναλυτικοί όροι εδώ(Δικαίωμα συμμετοχής στον διαγωνισμό έχουν όλοι οι μόνιμοι και νόμιμοι κάτοικοι Ελλάδας και Κύπρου)
Δείτε το πρώτο βίντεο κλιπ από το ολοκαίνουριο τραγούδι του Θεοχάρη Ιωαννίδη με τίτλο "I'm flying", σε μουσική του Νίκου Τερζή και στίχους του Αντώνη Καϊτατζίδη. Δράση, μυστήριο, κινηματογραφική ατμόσφαιρα που κυριολεκτικά κόβει την ανάσα, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Μικρού. Μία παραγωγή της Heaven music.
Η Καλλιόπη Βέττα ζωντανά στο Μύλος club - Θεσαλονίκη, την Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011 μετά τις 21:00.
Με τα ωραιότερα τραγούδια της θα μας ταξιδέψει η μαγευτική φωνή της Καλλιόπης Βέττα, το πιάνο του γνωστού συνθέτη και παραγωγού Γιάννης K. Ιωάννου, με την σύμπραξη εξαιρετικών μουσικών, για μία και μοναδική βραδιά στο Club του Μύλου της Θεσσαλονίκης, την Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011.
Η φωνή της έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις ωραιότερες και πιο μελωδικές ανάμεσα στους τραγουδιστές της γενιάς της. Με διακρίσεις και συνεργασίες που θα ζήλευαν πολλοί συνάδελφοι της, η Καλλιόπη κρατάει την έντεχνη μουσική ψηλά
και μας δείχνει νέους μουσικούς δρόμους. Τραγούδια-μυστικά για τους ανθρώπους στους δρόμους, γι' αυτούς πίσω από τα κλειστά παράθυρα και τις τραβηγμένες κουρτίνες, για τις αναμνήσεις και τα όνειρα μας…
Συγκινήσεις και αισθήματα που κατακλύζουν την ατμόσφαιρα, ήχοι φυσικοί και ηλεκτρικοί, φωνή ιδιαίτερη και αισθαντική, συναντιούνται σε μια μουσική παράσταση γεμάτη ευρήματα για να μαγέψουν και να ταξιδέψουν τους ακροατές.
Η Καλλιόπη Βέττα είναι γνωστή και ιδιαίτερα αγαπητή στο ευρύ κοινό από τις ανεπανάληπτες ερμηνείες της: στο «Κονσέρτο για μια Φωνή», «Νυχτερινό Παζάρι στο Μαρακές», στο «Στο Λιβυκό», «Η ζωή είναι ωραία», στα τραγούδια των προσωπικών της δίσκων: «Στη χώρα των Ασμάτων», «Στο Φως», «Καλειδοσκόπιο», «Horizon», «Best of Kalliopi Vetta» καθώς επίσης και από τις πολλές προσωπικές της συναυλίες, αλλά και τις συνεργασίες της με τον Γιώργο Νταλάρα, τον Μάριο Φραγκούλη, την Λαϊκή ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης και πολλούς άλλους, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το πρόγραμμα που παρουσιάζουν είναι πολυποίκιλο και επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις…. Πολλά τραγούδια, πολλές εικόνες, ήχοι, αναμνήσεις… Θα ακουστούν επίσης, τραγούδια από το νέο cd της Καλλιόπης Βέττα, με τίτλο «Ξαφνική Βροχή» που θα κυκλοφορήσει στις αρχές Μαρτίου από τη Warner.
Η μουσική και η ενορχήστρωση είναι του Γιάννη Κ. Ιωάννου, σε στίχους του Μ. Ελευθερίου, του Κ. Φασουλά, του Α. Παράσχου, του Π. Σταθόγιαννη, του Ν. Αδαμόπουλου, του Χρ. Προμοίρα, της Αν. Βαφειάδου, του Τ. Δήμτσα, της Μ. Αρμευτή και του Τ. Αδαμύχου.
Στο cd συμμετέχουν ο Μάριος Φραγκούλης, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και η τουρκάλα Aysenur Yazisi (γνωστή συγγραφέας, παραγωγός, παρουσιάστρια και τραγουδίστρια) σε εξαιρετικά ντουέτα με την Καλλιόπη. Η «Ξαφνική βροχή» είναι το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, που ακούγεται ήδη στα ραδιόφωνα, με μεγάλη επιτυχία …
Καλλιτεχνική Επιμέλεια Προγράμματος και ενορχήστρωση: Ο συνθέτης Γιάννης Κ. Ιωάννου
Μαζί τους οι μουσικοί:
Κυριάκος Γκουβέντας – βιολί
Γιάννης Βιλιώτης – έγχορδα (κιθάρα / μπουζούκι)
Από Beatles και Beck, μέχρι Σοπέν, Μπετόβεν, κάντρι και τζαζ οδηγούν τα βήματα του πρωτοποριακού σχήματος μοντέρνου χορού «Trey McIntyre Project», που έρχεται στη Θεσσαλονίκη για μια εμφάνιση το Σάββατο 19 Μαρτίου, στις 21.00, στο 
παραγγελία «The Sun Road» στο Wolf Trap. Ήταν ένας ύμνος στον απέραντο και πολυπρόσωπο Εθνικό Δρυμό του Glacier, και αποτέλεσε κομμάτι της σειράς τους «Face of America», η οποία συγκέντρωσε τις πλέον ενθουσιώδεις κριτικές. Από εκεί, οι «Trey McIntyre Project» ξεκίνησαν μια νέα περιοδεία σε περισσότερες από 25 πόλεις σε όλες τις Η.Π.Α., παρουσιάζοντας τα έργα του Trey McIntyre σε πόλεις όπως οι Όστιν, Χιούστον, Βοστόνη και Σιάτλ. Ο θίασος προσέλκυσε την προσοχή του οργανισμού υποτροφιών Engaging Dance Audiences της Dance/USA που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Doris Duke Charitable Foundation, για τις πρωτοποριακές μεθόδους που εφαρμόζει σε κοινότητες των Η.Π.Α.. Το 2010 Milwaukee Residency, για παράδειγμα, συγκέντρωσε πολλούς από τους καλλιτεχνικούς θεσμούς της πόλης σε ένα εργαστήρι εμβάθυνσης δυο εβδομάδων.
